50/50

Kanker Kooohmedie

Adam (Joseph Gordon-Levitt) en Kyle (Seth Rogen) zijn dikke vrienden maar Kyle kan op zijn zachtst gezegd niet zo goed overweg met Adams vriendin Rachael (Bryce Dallas Howard). Adam is echter nogal hoteldebotel. Als Adam op een dag een dokter bezoekt vanwege rugklachten, krijgt hij te horen dat hij een zeldzame vorm van kanker heeft. Hij zal een stevige chemokuur moeten ondergaan; zijn kansen zijn ongeveer 50-50...



Zijn leven is totaal omgegooid door de vreselijke ziekte, zijn relatie loopt stuk en hij heeft moeite om verder te leven of er niks aan de hand is. Kyle doet zijn best om Adam weer wat plezier in zijn leven te geven door zo veel mogelijk uit te gaan en vrouwen te versieren. En zijn moeder (Anjelica Huston) wil hem nog meer behandelen als een klein kind dat constant zorg nodig heeft. Adam trekt het allemaal niet en kan eigenlijk nog het beste zijn ei kwijt bij de jonge stagiair Katie (Anna Kendrick) die hem therapie biedt. Ze groeien steeds meer naar elkaar toe als de strijd tegen de kanker heviger wordt.

Het is behoorlijk gedurfd om een komische film te maken over wellicht de meest ellendige ziekte die we kennen. Zonder de ellende van de ziekte uit het oog te verliezen, weet 50/50 op een komische manier het verhaal te vertellen. Dit is vooral te danken aan het sterke acteerwerk. Joseph Gordon-Levitt is ontzettend goed als de getergde kankerpatiënt die ondanks zijn ziekte een zo normaal mogelijk leven probeert te leiden. Maar het is vooral ook Seth Rogen die de dramatische momenten afwisselt met scherpe humor. De vuilgebekte feestganger vertelt Adam maar al te graag waar het op staat, en weet altijd wel een ‘oplossing’. Maar het zijn vooral ook de momenten waarin Kyle het lastig krijgt waarop Rogens talent goed te zien is. Hij laat hier meer zien dan in zijn rollen in de toch vooral op komedie gerichte films van Judd Apatow. Ook in de bijrollen wordt uitstekend geacteerd, vooral Anjelica Huston en Anna Kendrick vallen positief op.

Door het scherpe script en het prima acteerwerk weet 50/50 komedie en drama heerlijk te combineren. Lompe grappen worden afgewisseld met dramatische scènes, en nergens voelt het geforceerd. Het ene moment voelt het als een heerlijke feelgoodfilm, het andere moment krijg je een brok in je keel van de ellende die kanker met zich meebrengt, zonder dat de dramatische scènes leunen op effectbejag. Het voelt allemaal heel oprecht. Een knappe prestatie van de onbekendere regisseur Jonathan Levine (All The Boys Love Mandy Lane en The Wackness) die met deze film een overtuigende stap naar het grotere publiek maakt.

Plaats uw reactie

Naam:

E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.

Roept u maar...