Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

12/04/2012

Headhunters

Twee films voor de prijs van een

Headhunters, of Hodejegerne voor de Noren onder ons, is de zoveelste uitstekende thriller afkomstig uit Scandinavië. Hoewel op een enkele uitzondering na, zoals de Millennium-trilogie, de films het niet altijd geweldig doen in de bioscoop is de kwaliteit doorgaans hoog. Zo ook bij Headhunters, dat qua plot en spanning helemaal niet zou misstaan in de grote bioscopen van Nederland maar vermoedelijk toch vooral in de filmhuizen zal draaien.



De film begint als een stijlvolle thriller. We zien Roger die zijn leven prima voor elkaar lijkt te hebben. Een prima baan als zeer succesvol headhunter (iemand die als beroep werknemers zoekt voor een specifieke positie), een bloedmooie vrouw, groot huis en een strakke auto. Maar ondanks zijn prima baan leeft hij toch boven zijn stand, want vrouwlief moet immers wel tevreden gehouden worden. Om bij te verdienen steelt hij kunstwerken. Dit gaat lange tijd uiterst gesmeerd, tot hij een kunstwerk voor ogen krijgt dat een te mooie kans lijkt om waar te zijn. Zijn vrouw heeft zojuist haar eigen galerij geopend en stelt hem voor aan Glas Greve. Deze Greve blijkt niet alleen de perfecte kandidaat voor de CEO-functie waar Roger naar op zoek is, ook heeft hij een zeldzaam schilderij in zijn bezit. Twee vliegen in één klap dus.

Dan gaat alles anders dan hij gedacht had, en ook de film neemt een behoorlijke wending. Van een stijlvolle thriller vol rijke en strak geklede mensen naar een grimmig kat-en-muisspel dat je constant op het verkeerde been zet. Het verhaal en de gebeurtenissen worden steeds extremer en het zou zonde zijn om daar nu verder woorden aan vuil te maken, want vuil worden doet Roger zelf wel (doe ik het toch). Maar het komt erop neer dat je constant op het puntje van je stoel zit en dat je regelmatig een kreet van verbazing slaakt. De spanning zit wel goed dus.

Toch blijf je op het eind met een tegenstrijdig gevoel zitten, want ondanks enkele zeer schokkende scènes zitten er ook wat elementen in die tegen slapstick aanhangen en dat contrast voelt vaak een beetje vreemd. Maar laat je door dit kleine puntje vooral niet tegenhouden want de film steekt verder gewoon uitstekend in elkaar en die intense momenten zijn het bioscoopbezoekje meer dan waard.

Extra film: Rumoer
Als je naar de bioscoop gaat voor Headhunters krijg je ook de aardige korte film Rumoer te zien. Een vrouw ligt al de hele nacht wakker van de burenruzie waar geen eind aan lijkt te komen, manlief zegt dat ze niet zo moet zeuren maar de vrouw vertrouwt het niet. Dan horen ze een onheilspellend geluid… zou er dan niet zomaar een burenruzie zijn?

 

Een leuk voorafje en dus nog meer reden om Headhunters in de bioscoop te gaan zien.



Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.