Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 
Dit is er eentje uit de Pulpput! Fertile Ground Sweet Karma Bong of the Dead


03/03/2012

In the Name of the King 2: Two Worlds

In naam der pulpkooohning!

In The Name of the King is zowel één van de grootste films van Uwe Boll, als een van zijn grootste flops. Hoewel men de film massaal de grond inboorde, vond ik het nog verassend vermakelijk, al vermaakte ik me vooral met aspecten die niet bedoeld waren om te lachen. Buiten het feit dat het een flop was en filmtechnisch een drama was, zag de film er gewoon puik uit. Met een budget van 60 miljoen dollar had Uwe Boll een overtuigende, zij het met flink wat kopieerwerk van Lord of the Rings, wereld neergezet met bij vlagen uitstekende CGI en strakke gevechten. Toch mocht dat niet baten, want er werd slechts een ruime 13 miljoen dollar terugverdiend in de bioscoop. Dit stopt Uwe Boll echter niet om een vervolg op de markt te brengen, zij het nu met een krapper budget van ongeveer 7,5 miljoen. Toch is dit geen vreemde stap, want het eerste deel verdiende met de DVD en Blu-ray verkoop meer geld dan in de bioscoop. Er werd namelijk voor een krappe 15 miljoen dollar aan schijfjes verkocht.



In dit vervolg heeft de film zo mogelijk nog minder te maken met de gameserie waarop het gebaseerd is: Dungeon Siege. Granger (Dolph Lundgren) is een oorlogsveteraan die in een plaatselijke dojo de kost verdient. Dan wordt hij opeens thuis aangevallen door enkele vreemde figuren, waarop een tovenares verschijnt die hem helpt aan zijn belagers te ontsnappen. Samen stappen ze in een portaal dat hun naar de tijd van de tovenares brengt. Hier aangekomen krijgt Granger allerlei praat te horen die claimen dat hij een uitverkooohrene is, maar wat er nu precies allemaal aan de hand is blijft behoorlijk vaag. Het komt er in ieder geval op neer dat Granger een flink aantal ridders, magiërs en wat bovennatuurlijk tuig aan stukken moet hakken. En ook in dit vervolg komt wederom een belachelijke plottwist, die precies hetzelfde is als in deel één.

Voor de plot hoef je de film dus duidelijk niet te kijken,  maar met Dolph Lundgren die als een badass flink wat gespuis in de pan hakt, kan een film op zijn minst vermakelijk zijn. Helaas, de actiescènes zijn van abominabel niveau en het is zelden duidelijk waarom er nu precies gevochten wordt. Lundgren raakt op leeftijd, een goed regisseur zou dit proberen te verbloemen of hierop inspelen (kijk naar The Expendables) maar hier zie je duidelijk dat Lundgren lang niet meer de actieheld is, die hij was. Tijdens vechtscènes staat hij 90% van de tijd stil, komen de vijanden op hem afgerend, vervolgens deelt Lundgren een rake klap uit en richt zich op de volgende vijand. Een beetje triest en pijnlijk om zo duidelijk de vergane glorie te zien in Lundgren.

Alles wat het eerste deel nog een beetje vermakelijk maakt, is in dit vervolg afwezig. De CGI is bar en barslecht. Zo komt op het einde, uit het niets, een draak de boel wat interessanter maken maar nooit heb je het gevoel dat er daadwerkelijk een draak aanwezig is. In een tevergeefse poging om de draak toch wat realistischer te maken, worden af en toe shots getoond van klauwen of een staart die wat mensen de lucht in werpt. Dit oogt precies als de special effects in jaren 50 sci-fi films; kom op Uwe, we zijn 60 jaar verder…

Uwe Boll blijft een interessant filmmaker in mijn ogen, hoewel zijn films nagenoeg allemaal barslecht zijn, is het toch interessant dat hij relatief succesvol is. Hij heeft lak aan de regels en doet wat hij gaaf vindt. Vaak levert dit films op die onbedoeld voor veel plezier zorgen, zoals House of the Dead en In The Name of the King, maar helaas behoort In the Name of the King 2: Two Worlds tot de lijst met pure bagger films die ook weinig onbedoeld vermaak biedt.

De schijf
Het beeld ziet er, afgezien van de slechte CGI, prima uit. Het geluid is, in tegenstelling tot wat de hoes verteld, DTS-HD MA maar klinkt niet zoals een HD geluidsband hoort te klinken. Nooit klinken de gevechten overweldigend zoals je van een Blu-ray mag verwachten. Dit had dan ook net zo goed een geluidsband van een DVD kunnen zijn.

Er zijn enkele extra’s aanwezig die onbedoeld interessant zijn om te kijken. Zo krijgen we in de ‘Behind the Scènes’ te weten waarom Dolph Lundgren in godsnaam akkoord gegaan is met deze belachelijke film: hij heeft nog nooit een Uwe Boll film gezien. Ook krijg je een beter beeld van Uwe Boll, want het blijft toch een zeer uniek en interessant figuur binnen de filmwereld. Hij blijkt zich helemaal blind te staren op zijn producten. Zo zegt hij in de eerste minuten van het audiocommentaar dat ze het niet konden maken om geen vervolg te maken op In The Name of the King, omdat die film zo succesvol was. Mmm, een film die 60 miljoen heeft gekost en die slechts een ruime 13 miljoen heeft terugverdiend succesvol noemen is… opmerkelijk. Ook vertelt hij dat het lastig werd om Jason Statham te casten voor een vervolg, want die was na In The Name of the King een superster geworden… Volgens mij heeft Uwe Boll Snatch, The Transporter serie en Crank gemist. De vermoedelijke echte reden vertelt Boll natuurlijk niet, want met een dergelijk lager budget en een nog belachelijker script, strik je nu eenmaal geen bekende namen meer.









Blu-ray

23/02/2012

Splendid Entertainment

1.78:1 1080P

Engels of Duits DTS-HD MA

Nederlands, Duits

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.