Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

28/08/2010

La masseria delle allodole

In 1915 vond - hoewel de Turkse autoriteiten dat nog steeds niet erkennen - de Armeense genocide plaats. Volgens schatting zijn er destijds tussen de 600 duizend en anderhalf miljoen Armenen vermoord. Paolo en Vittorio Taviani - de Italiaanse broers die eerder fuore maakte met Padre Padrone (1977), Kaos (1984) en Fiorile (1993) - regisseerden een familie-epos over dit gruwelijk stukje geschiedenis. Hoofdrollen zijn weggelegd voor onder andere de Spaanse Paz Veg(Lucía y el sexo) en de Duitse Moritz Bleibtreu (Lola rennt, Das Experiment).



In het begin van La masseria delle allodole lijkt de genocide ver weg. De leden van de rijke Armeense familie waar de film om draait, leven hun leven: ze rouwen om de overleden opa, dochter Nunik (Paz Vega) heeft geheime ontmoetingen met een Turkse jongen, vader heeft zo zijn taken als landheer en moeder bereidt zich voor op een familiereünie in het landhuis dat ze bezitten. Ondertussen ziet de kijker dat de vervolging van Armenen helemaal niet zo ver weg is: het Turkse leger bereidt een inval op het Armeens grondgebied voor. Niet veel later worden alle Armeense mannen uit het dorp waar de familie Avakian woont opgepakt en op gruwelijke wijze afgeslacht. De vrouwen worden meegenomen op een barre tocht - vol lijden en vernedering - richting Aleppo, een stad die in het huidige Syrië ligt.

Wie een blik werpt op het oeuvre van de gebroeders Taviani, ziet dat de broers zich vooral toeleggen op historische familie-epossen, vol drama, theatrale muziek en weidse shots van prachtige landschappen. Ook La Masseria delle allodole is zo'n film, maar hij is heel wat minder geslaagd dan de eerdere werken van de Taviani's.

Doordat de acteurs verschillende nationaliteiten hebben, worden alle niet Italiaans sprekende acteurs nagesynchroniseerd. Let wel: slecht nagesynchroniseerd. De intonatie van de stemacteurs klopt totaal niet met de mimiek en houding van de acteurs die te zien zijn. Het acteerwerk op zich doet ook ouderwets aan. Op dramatische momenten storten de acteurs op de grond neer, kijken elkaar diep in de ogen, grijpen elkaar vast en zuchten er op los. Ook lijkt de film ondergedompeld in een bad van fletse kleuren  Als je naar een film van vijftig jaar geleden kijkt is dat nog aandoenlijk, maar een film die in 2007 is geproduceerd komt met dit soort capriolen niet weg.



DVD

15/07/2010

Homescreen

16:9 anamorphic

DD 2.0

Nederlands

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.