Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

07/02/2012

Ma part du gâteau

Ironisch genoeg begint de film met het aansnijden van een verjaardagstaart. Wie krijgt welk stuk? En terwijl de verdeling wordt besproken bereikt een schokkend bericht het feestje: mama France heeft een zelfmoordpoging gedaan. Maar waarom? Door de vriendinnetjes passeren alle vooroordelen de revue. ‘Mijn moeder zou zoiets nooit doen... je laat je eigen kinderen toch niet alleen achter?!’ Maar al snel wordt duidelijk wat de oorzaak is van deze wanhopige daad: het bedrijf waar France werkte is failliet gegaan en zo is zij plots haar baan verloren. Zonder geld weet ze niet hoe ze het hoofd boven water moet houden en al helemaal niet hoe ze voor haar kinderen, die alles voor haar betekenen, moet zorgen. Ze is genoodzaakt nieuw werk te vinden, maar zonder veel ervaring of opleiding heeft ze niet veel meer keus dan schoonmaakster te worden.




En zo ontmoet ze Steve, een zakenman die handelt in aandelen en met trots vertelt hoe hij verschillende bedrijven op een achterbakse manier over de kop laat gaan. Terwijl France zijn huis schoonmaakt, zijn kleren wast en ook nog gebruikt wordt als oppas, komt ze er steeds meer achter wat voor vieze spelletjes Steve speelt met geld. Al snel blijkt dat France en Steve totaal verschillende mensen zijn en niet op dezelfde planeet lijken te leven. Waar France bezig is met de realiteit en constant wordt geconfronteerd met de harde werkelijkheid, lijkt Steve in een virtuele wereld te leven, waar cijfers zijn doen en laten beheersen. Zelfs zijn zoon ziet hij als een last en een beperking van zijn vrijheid. Ook moet France elk dubbeltje omdraaien, terwijl Steve om de haverklap zijn vliegtuig pakt om naar luxe oorden te vliegen, gewoon omdat het kan. En als Steve op een avond een vrouw tekort komt, haalt hij France over om zijn tafeldame te spelen tijdens een zakendiner. Zo belanden ze samen in bed en na een intieme nacht komt France er achter dat Steve het bedrijf waar ze werkte bewust en schaamteloos failliet heeft laten gaan. Aangedaan besluit France wraak te nemen. En hoewel dat wat ze doet totaal verkeerd is, laat ze Steve wel de gevolgen van zijn daden zien. Zowel op professioneel als op privévlak.

Dat dit een actueel onderwerp is, mag wel duidelijk zijn. De crisis heeft veel mensen geraakt en vooral de rijken rijker en de armen armer gemaakt. Ook de uitspraak ‘de een zijn dood, de ander zijn brood’ wordt pijnlijk duidelijk en goed weergegeven; dat wat aan de andere kant van de wereld gebeurd, heeft ook hier grote gevolgen. De protesterende arbeiders in de film zijn ook de echte werkloze arbeiders die bij het desbetreffende bedrijf hebben gewerkt en misschien zorgt dit voor het realistische tintje in de film. Alles wat in het dorpje van France gebeurt heeft een heel boers en tastbaar karakter. Niets lijkt gespeeld. Zo is ook het wereldje van Steve goed weergegeven. Geld, vrouwen, macht; het is een harde werkelijkheid zonder al te veel emoties. Vooral het verschil tussen deze twee werelden komt in de film duidelijk naar voren. En toch slaagt de film er niet in de ware essentie van de crisis weer te geven.

Het begint al bij de zelfmoordpoging. Deze daad krijgen we als kijker alleen te horen om vervolgens vrij kort een laffe uitleg te zien van France naar haar dochters toe. Maar het wanhopige moment, haar emoties en gevoelswereld krijgen totaal geen aandacht, waardoor het een heel afstandelijke gebeurtenis lijkt die geen indruk maakt. Ook haar zoektocht naar werk, de gevolgen van haar werkloosheid, de echte veranderingen in haar leven spelen geen rol. Hierdoor lijkt het verlies van haar baan totaal geen belangrijk punt te zijn en haar nonchalante spel creëert hierbij zelfs een heel lacherig effect. Dit is jammer, want de gevolgen van de crisis zijn allesbehalve komisch. Ook de wraakactie van France is niet heel realistisch en zorgt er alleen maar voor dat je haar als kijker nog minder begrijpt en juist meer sympathie ontwikkelt voor Steve. Het goede aan de nonchalante houding van France is dat hij de kille gedrevenheid van Steve nog meer benadrukt. Op momenten dat France komisch handelt wordt nog duidelijker dat Steve in een andere, onrealistische wereld leeft. Gilles Lellouche, die de rol van Steve op zich heeft genomen, is daarentegen briljant in zijn spel. Zijn lichaamshouding en mimiek laten constant de ongeïnteresseerdheid in de werkelijkheid, in France en zelfs zijn eigen zoon zien. Dat hij met overtuiging trots en zonder spijt tegenover France durft toe te geven dat hij ervoor heeft gezorgd dat zij werkloos is, is mijns inziens een goede prestatie.

De tegenstellingen zijn in de film goed weergegeven. Het verschil tussen het landelijke en het stadse leven; het verschil tussen wat mensen belangrijk kunnen vinden, familie of geld; het verschil tussen leven in de realiteit of leven in een illusie. Maar de emoties die bij deze verschillen op worden geroepen en duidelijk naar voren hadden moeten komen, zijn ver te zoeken. De oorzaak van alle problemen is duidelijk, maar de gevolgen ervan zijn niet tastbaar en daardoor lijken ze onbenullig. Kortom; een actuele film met een flauwe nasmaak en gebrek aan enige diepgang. Dat de taart in het echte leven niet altijd even eerlijk is verdeeld wordt duidelijk, maar meer dan deze wetenswaardigheid wordt je niet rijker.




DVD

07/11/2011

PIAS

2.35:1

DD 5.1

Nederlands

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.