Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

06/04/2011

Mary and Max

Een op waarheid gebaseerde animatiefilm over twee per post corresponderende vreemden, een oudere man uit New York en een jong meisje uit Melbourne, klinkt wellicht origineel, maar ook een beetje saai. Mary and Max is echter anderhalf uur lang het exacte tegenovergestelde van saai. Regisseur Adam Elliott, die met Mary and Max zijn speelfilm debuut maakt, levert een bijzonder goed uitgebalanceerd verhaal met de juiste dosissen humor en verdriet in een prachtige visuele stijl. Ondanks dat deze film net als de Aardman Studios-producten gebruik maakt van klei-animatie, lijkt de grauwe sfeer met Schlinder’s List-achtige roodtinten totaal niet op de vrolijke wereld van Wallace, Gromit en een stel kippen in een gevangenkamp. Maar vergis je niet, want Mary and Max is echt niet alleen ellende en droevigheid; de personages zijn misschien lichtelijk karikaturaal, maar daardoor niet minder interessant. En ondanks dat de autistische Max totaal niet empatisch is, zal de kijker weinig moeite hebben zich in te leven in de twee hoofdpersonen.




Halverwege de jaren zeventig: Mary is acht jaar oud, een beetje mollig en behoorlijk eenzaam. Ze heeft geen vrienden, haar ouders negeren haar en ze heeft een flink lage dunk van zichzelf - wellicht mede doordat haar moeder haar een ‘ongelukje’ noemt. Na wat navraag heeft Mary te horen gekregen dat baby’s in Australië worden gevonden op de bodem van een glas bier. Wanneer ze met haar moeder op het postkantoor is, ziet ze een afbeelding van het Vrijheidsbeeld en vraagt zich af of baby’s in Amerika op dezelfde manier worden geboren. Ze scheurt een deel van een bladzijde uit een telefoonboek van Manhattan en besluit een willekeurig iemand een brief te schrijven om te vragen hoe baby’s aldaar worden geboren.

De toevallige naam is Max Horowitz en die naam hoort bij een man van halverwege de veertig, lichtelijk lijdend aan obesitas en niet te vergeten het Syndroom van Asperger. In haar brief vertelt Mary zeer uitgebreid over zichzelf en haar hobby’s, lievelingskleur, lievelingseten, haar haan en haar ouders. Max is blij met de brief en stuurt vrij snel een brief terug. De twee blijken naast hun grote verschillen meer met elkaar gemeen te hebben, dan men op het eerste gezicht zou verwachten. Zo voelen beiden zich vrij eenzaam en houden ze allebei van de televisieserie ‘The Noblets’. Brieven volgen over en weer en een heuse penvriendschap, die met horten en stoten jaren stand zal houden, is geboren.

Mary and Max is een heerlijke film. Hij balanceert heel vakkundig tussen ontroerende momenten aangaande eenzame hoofdpersonen wiens levens nou niet helemaal over rolletjes gaan, flauwe woord- en visuele grappen en heerlijk morbide grappen over een vermoorde mimespeler en een gemixte goudvis. De film gaat geen enkel onderwerp uit de weg en behandelt dus onderwerpen die je normaal niet snel in een animatiefilm zult aantreffen. Autisme, overgewicht, zelfmoord, verschillende geloven, homoseksualiteit, depressiviteit, straatvrees, stotteren, seks en uiteindelijk de dood passeren allemaal de revue en ik heb er zonder twijfel een aantal niet genoemd. Ook is de film een lust voor het oog. Dat klinkt wellicht cliché, maar wanneer je de film frame per frame zou bekijken heb je niet alleen een veel langer speelduur, ook zul je ontdekken dat de film shot voor shot een kunstwerk is.

De stemmencast die regisseur Elliott voor de personage wist te strikken is niet te misselijk. Toni Collette en Philip Seymour Hoffman zijn respectievelijk de titelhelden, Eric Bana heeft tevens een kleine maar grappige rol en Barry Humphries heeft de prominent aanwezige voice-over voor zijn rekening genomen. Het is tijdens deze voice-over en het voorlezen van de brieven over en weer dat Elliott komt met de meest leuke vondsten. Niet alleen is wat hij laat zien grappig, ook de manier waarop dit alles is vormgegeven is vaak genoeg om een glimlach op te wekken. Mary and Max weet precies de juiste snaren te raken en is ondanks alle ellende geen zware zit (voor volwassenen). De film was dan ook niet voor niets publiekslieveling op verscheidene filmfestivals (ook draaide hij vorig jaar op Imagine) en is nu ruim twee jaar na zijn première op het Sundance film festival eindelijk in Nederland op DVD te verkijgen.

De DVD van A-Film bevat wel een leuk kartonnen hoesje en een trailer, maar geen extra’s.





DVD

16/03/2011

A-Film

16:9 Anamorphic (1.85), Kleur

Dolby Digital 5.1, Engels

Nederlands

Plaats uw reactie

Christian op 07/04/2011

Mary and Max een tijd geleden gezien maar wist me helaas niet te pakken. Vond de animaties te sober en het verhaal niet vlot genoeg om mijn aandacht erbij te houden.
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.