Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

27/03/2011

Sonic Mirror

Billy Cobham is een legendarische drummer die in de jaren zestig doorbrak als muzikaal begeleider van Miles Davis en die in de jaren zeventig als bandlid van Mahavishnu Orchestra zeer vernieuwende muziek maakte. Cobham stond bekend om zijn lange drumsolo’s en het vermengen van verschillende muziekgenres als jazz, funk, rhythm & blues en rock. De drummer werd geboren in Panama, woonde in New York en kwam uiteindelijk in Zwitserland terecht, waar hij nog altijd resideert wanneer hij niet de wereld rond toert met zijn muziek. Fins regisseur Mika Kaurismäki wilde een documentaire maken over het leven van Billy Cobham, maar in gesprek met zijn hoofdpersoon besloten ze uiteindelijk een film te maken over Cobhams projecten en de kracht van ritme en muziek als universele taal. Dat klinkt wellicht veelbelovend, maar het resultaat is een tegenvallende prent die blijft steken op losstaand anekdotisch niveau.




De titel van de film slaat op een geluidsreflectie van alles wat je meemaakt in je leven, aldus Billy Cobham. In de documentaire worden verschillende locaties getoond waar Cobham bezig is met muziek. Zo zien we hem terugkeren naar het huis waar hij opgroeide in New York, trommelen met achterbuurtkinderen in Brazilië, een jazzconcert geven in Finland en trommelen voor autistische jongvolwassenen in Zwitserland. Ondanks dat Cobham af en toe eens roept op zoek te gaan naar zijn muzikale wortels (die volgens hem overigens liggen in Nigeria bij de zogenaamde Yoruba-cultuur die de dondergod Shango aanbidden), is regisseur Kaurismäki er niet in geslaagd van de verschillende locatiebeelden één samenhangend geheel te maken.

De fragmenten uit Zwitserland en Brazilië zijn op zichzelf best interessant (en de overigen wat minder), maar hoe ze met elkaar in relatie staan is vaag. Natuurlijk, er wordt getoond hoe totaal verschillende mensen in totaal verschillende culturen omgaan met trommelmuziek, maar meer dan dat is er niet. In het Zwitserse stuk komt Cobham zelfs grotendeels niet voor en schiet Kaurismäki allerlei zijwegen in om autisten te laten zien. Ook geeft Kaurismäki maar weinig achtergrondinformatie bij de beelden die hij toont. Het is bijvoorbeeld duidelijk dat autisten graag trommelen, maar waarom dit zo is, daar wordt niet bij stilgestaan.

Ook qua stijl is Sonic Mirror niet bepaald een film die je gezien moet hebben. Kaurismäki volgt vrij braaf conventionele vormregels (zoals het bezoeken van het ouderlijk huis van de hoofdpersoon) en de manier waarop mensen in beeld worden gebracht is niet heel bijzonder. Het is jammer dat Kaurismäki en Billy Cobham niet hebben gekozen voor een documentaire over Cobham zelf (waarbij nog steeds Cobhams zoektocht naar muzikale wortels intact had kunnen blijven), want de drummer en zijn muziek zijn beide interessant. Op de verschillende onderwerpen die de film wel aanroert (zoals de Yoruba-cultuur en muziektherapie bij autisten), wordt niet erg diep ingegaan. Uiteindelijk kijk en luister je veel naar getrommel, en mocht je daar van houden is Sonic Mirror wellicht wel een film voor jou.

De DVD van Filmfreak Distributie bevat geen extra’s.




DVD

05/10/2009

Filmfreak Distributie

16:9 Anamorf Fullscreen, Kleur

Engels 2.0 / Duits 2.0 / Portugees 2.0

Nederlands

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.