Symbol

Japans absurdisme en een Mexicaanse worstelaar

Wat heeft een swingende non in een pick-up truck te maken met een Japanse man die opgesloten zit in een ruimte zonder deuren? En wat is precies het verband tussen de Japanner en een Mexicaanse worstelaar? In de Japanse film Symbol draait het onder meer om deze vragen, maar vooral ook om absurdisme en mooie plaatjes.

Regisseur Hitoshi Matsumoto, die met Symbol zijn tweede film (na Big Man Japan) maakte, laat de film in Mexico aanvangen. Een non scheurt in een pick-up truck over de weg, een klein jongetje wordt geplaagd op school en een worstelaar op retour bereidt zich voor op een wedstrijd. Dan wordt er geschakeld naar een grote, steriele kamer, waar een Japanse man (gespeeld door Matsumoto zelf) op de grond ligt. Zijn felgekleurde pyjama vormt een contrast met de spierwitte muren. Er zitten knopjes in de aan de muren -in de vorm van engelenpiemeltjes - , waarmee allerlei voorwerpen de ruimte in kunnen worden gelanceerd.

Symbol laat de pogingen van de man zien om de ruimte te verlaten. Dit duurt meer dan een uur. Op zich is dat saai te noemen, maar Matsumato draagt continu absurde elementen aan die tot een ontsnapping kunnen lijden. Deze elementen laten zien dat Matsumato over een goed gevoel voor humor beschikt. Daarbij weet hij de kijker, ondanks het langzame tempo van de film vast te houden. Naast de absurde elementen, brengt hij afwisseling door af en toe beelden te laten zien van de Mexicaanse worstelaar, zodat deze bij het verhaal betrokken blijft.

Toch rammelt Symbol een beetje. De film duurt, ondanks de afwisseling, toch wat te lang. En hoewel de finale van de film fantastisch is, worden de interessante ideeën jammerlijk onvoldoende uitgewerkt.

Plaats uw reactie