Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 


12/04/2012

Wuthering Heights

Nu al een van de toppers van 2012

Er zijn al talloze verfilmingen van het beroemde boek "Wuthering Heights" van Emily Brontë, waaronder een versie van Luis Buñuel en enkele tv-series. Zonder een van deze versies gezien te hebben, durf ik te stellen dat deze versie van Andrea Arnold bij de beste hoort. Sterker, het is ook een van de beste films van dit jaar die ik tot nu toe zag.



De film is dus in grote lijnen gebaseerd op het boek en we krijgen te zien hoe de relatie tussen Catherine en Heathcliff zich ontvouwt. Heathcliff is een arme gekleurde jongen die uit medelijden in huis genomen wordt bij de familie Earnshaw. Hoewel hij zijn best doet om zich aan te passen en mee te werken wordt hij toch door iedereen als vuil behandeld, behalve door de jonge Catherine. De twee krijgen een zeer bijzondere relatie maar dit wordt tegengewerkt doordat Catherine aan bepaalde sociale verwachtingen moet doen. Heathcliff en Catherine groeien letterlijk en figuurlijk uit elkaar, tot Heathcliff besluit haar na jaren weer op te zoeken.

De film heeft een behoorlijk wisselende productie achter de rug, zo waren er meerdere regisseurs betrokken en werden onder andere Natalie Portman en Michael Fassbender gecast voor de rollen van de hoofdrolspelers. Uiteindelijk is het dus Andrea Arnold geworden die in de regiestoel plaatsnam en zelf droeg ze het jonge talent Kaya Scodelario aan voor de rol van de oudere Catherine. Ook de andere twee belangrijkste rollen worden door debutanten gevuld: James Howson vertolkt Heathcliff en Shannon Beer is in het begin van de film zijn tegenspeelster als de jonge Catherine. De keuze voor deze onbekende gezichten pakt fantastisch uit want naast acteren zorgt het er ook voor dat de film extra uniek voelt. Je hebt meer het gevoel naar een bijzonder verhaal te kijken op een afgelegen plaats in de wereld dan dat je vermoedelijk zou hebben wanneer er grote sterren in beeld zouden zijn.

Een andere belangrijke factor van de film is de aanwezigheid van de natuur. Catherine en Heathcliff proberen zich zo veel mogelijk af te zonderen van de familie door het uitgestrekte gebied in te trekken. En doordat de camera dicht op de acteurs zit, voel je je haast zelf door het rauwe maar prachtige landschap ronddolen. Er wordt veel met de focus gespeeld en het levert prachtige en intense plaatjes op van twee zielsverwanten die zich haast letterlijk in de natuur proberen te verschuilen voor alle narigheid. De natuur wordt haast een extra acteur en vormt de brug tussen opbloeiende liefde en de verdrukkende thuissituatie.

Het tweede gedeelte van de film, waarin Heathcliff terugkeert na een lange afwezigheid, gaat meer richting het kostuumdrama maar ook hier blijft het allesbehalve stijfjes. De ongemakkelijke spanningen tussen de personages die ontstaan door Heathcliffs terugkomst nemen nu de overhand waardoor er constant een onderhuidse spanning heerst. Heathcliff is niet langer een onderdrukte gekleurde jongeman die behandeld kan worden als vuil, hij is een volwassen man die verhaal komt halen. Toch blijkt zijn zelfverzekerheid niet genoeg, want het leven na zijn vertrek is doorgegaan en zijn weerzien met Catherine is niet zoals hij verwacht had. De film is dus allesbehalve een vrolijke zit, maar de intensiteit en de kracht waarmee dit in beeld wordt gebracht maakt dit tot een geweldige film die je gezien moet hebben.



Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.