Een potsierlijke avond met het Hollywood gespuis

De Golden Globes 2010

De Golden Globes. Vorig jaar was ik in Hollywood toen deze beeldjes werden uitgedeeld en voelde ik me één met alle sterren, vanuit mijn hotelkamer op de treurbuis bekeken weliswaar. Ze zullen altijd een onder geschoven kindje blijven vergeleken met de Academy Awards, oftewel de Oscars. Dat is helaas onterecht want de Golden Globes bieden erg veel vermaak en zijn vanwege hun distinctie in drama/komedie en de toevoeging van tv-producties breder qua genres in de mediawereld. Voeg daar aan toe dat de huiskamersfeer bijdraagt aan de intimiteit om nog maar te zwijgen over de rijkelijk vloeiende alcohol die de Golden Globes zo nu en dan tot een vrolijk circus maakt. Maar goed, het draait allemaal om de prijzen en deze werden als volgt verdeeld.

Om maar meteen met de deur in te vallen: James Camerons Avatar is de grote winnaar van de avond met prijzen voor de beste film en beste regie. Het is opvallend dat voorafgaand aan de Globes deze, en andere, prijzen gingen naar The Hurt Locker, een film die helaas hier enkel op DVD zal verschijnen. En dan te bedenken dat The Hurt Locker het nu zonder enige prijs moest doen! Het lijkt erop dat de jury hevig verleid is door het immense succes van Avatar.

Een verrassing was dat de Jeff “Dude” Bridges de prijs voor beste acteur in een dramafilm in de wacht sleepte. Het wordt eentonig, maar zijn vertolking in Crazy Heart zal ook hier enkel op een DVD te bewonderen zijn. Mogen er nu ook eens serieuze noten worden gekraakt over het Nederlandse distributiebeleid? Beste actrice in een dramafilm werd Sandra Bullock die met een vaak bewandelde emo-speech haar gevolg toesprak. Voor de prijzen in komedie werden Robert Downey Jr. en Meryl Streep met de buit gepresenteerd al wordt dit algemeen beschouwd als een tweederangsprijs. De enige echte inkopper van de avond kwam van Christoph Waltz die werd gekroond tot beste mannelijke bijrol voor zijn niet geringe bijdrage in Inglourious Basterds. De vrouwelijke tegenhanger was voor rapster Mo’Nique in Precious. De grote prijzen voor TV-series gingen naar Mad Men (drama) en Glee (komedie). Das Weisse Band vertrok met de prijs voor beste niet-Engelstalige film.

Maar de Golden Globes is vooral een avond van lol, drankgelag en bijzondere speeches. Vaak worden deze drie zaken tot één geheel gevormd door de Hollywoodsterren wat het feestje tot zo’n intrigerend schouwspel maakt. Drew Barrymore, Cameron Diaz, Cloë Sevigny, Mickey Rourke, Robert Downey Jr, Jeff Bridges: allen stonden ze beschonken hun speech te geven en bij een ieder leverde het geweldige televisie op. Vooral Bridges was heerlijk open in zijn toegift op de beste-acteur-prijs. En dan was er ook nog Ricky Gervais, de presentator van de avond. Met een perfect gevoel voor timing stond Gervais bij bijna ieder intermezzo met een glas bier in de hand om vervolgens net op het randje grappen te maken over Hollywood en diens bewoners. Net als Sacha Baron Cohen en Russell Brand eerder tijdens Amerikaanse awards shows wordt eens te meer aangegeven dat Britse grappenmakers echt zorgen voor de meest fijne momenten tijdens dit soort evenementen.

En dan ten slotte een eerbetoon aan wellicht de meest invloedrijke en meest belangrijke Amerikaanse filmmaker van de laatste 40 jaar: Martin Scorsese. Hij kreeg de Cecille B. DeMille Award voor zijn gehele oeuvre en de toespraak van de oude meester was even nederig als indrukwekkend. Geen anekdotes over zijn eigen kunnen, maar een pleidooi voor de film als kunstvorm. Een pleidooi ook voor het kundig bewaren en restaureren van films, een zaak die Scorsese na aan het hart staat en vaak wordt vergeten. Het was waarschijnlijk het hoogtepunt van deze, als vanouds, potsierlijke award avond.

Naam:

E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.

Roept u maar...