Tenderness

Detective Cristofuoro (Russel Crowe) is deels gepensioneerd. Zijn vrouw ligt in een coma en toegewijd als Cristofuoro is, brengt hij zoveel mogelijk tijd met haar door. Hij praat tegen haar, kijkt videobeelden van vroeger met haar en verzorgt haar. Cristofuoro is hiernaast ook nog altijd toegewijd in zijn werk. Binnen korte tijd komt namelijk ene Eric Poole (Jon Foster) vrij uit een jeugddetentiecentrum en Cristofuoro zal hem opwachten. Eric Poole vermoordde zijn vader en moeder, maar wordt doordat hij deels ontoerekeningsvatbaar is verklaard vervroegd vrij gelaten. Cristofuoro weet zeker dat Eric weer de fout in zal gaan en is vastbesloten hem in de gaten te houden. Aanvankelijk lijkt de detective niet de enige, want vele mediavertegenwoordigers staan voor het huis van zijn tante (Laura Dern) te wachten tot Eric hier thuis zal komen. Eric besluit er van door te gaan en een meisje op te gaan zoeken dat hij in de gevangenis heeft leren kennen. Onderweg komt hij er achter dat een ander meisje, genaamd Lori (Sophie Traub) zich als verstekeling in zijn auto heeft verstopt en op haar beurt vastbesloten is Eric op zijn reis te vergezellen. Zo ook Cristofuoro, want hij gaat het stel achterna.

Hij mag dan wel een reputatie hebben geen lieve jongen te zijn, één ding is zeker en dat is dat Russel Crowe zijn vak verstaat. Zijn aanwezigheid in Tenderness mag dan beperkt zijn, hij overtuigt met zijn ingetogen rol als getergde detective. Het verdriet om zijn vrouw is gedurende de hele film op zijn gezicht te lezen, maar de scènes met haar zijn de basisingrediënten voor een stevige brok in de keel. Jon Foster, die de jonge moordenaar speelt, heeft nog veel van zijn tegenspeler te leren. Foster speelt de in beginsel interessante rol nogal kleurloos en roept daarmee alleen maar voor hem negatief uitslaande vergelijkingen op met soortgelijke rollen van bijvoorbeeld een jonge Edward Norton in Primal Fear of zelfs een Ryan Gosling in The United States of Leland. De relatief onbekende Sophie Traub, die het meisje speelt dat bij Eric in de auto springt, komt geloofwaardiger over.

Er zit duidelijk een stijgende lijn in de carrière van John Polson, of in ieder geval in zijn regisseurcarrière. Na Swimfan en Hide and Seek is Tenderness een positieve ontwikkeling. Nu is het niet heel moeilijk om na die twee films een stijgende lijn in te zetten, maar daarmee zou je Tenderness toch te weinig eer toekennen. De film mag dan wel vrij voorspelbaar zijn en niet heel veel moeite doet hij niet zijn herkomst als boek (het gelijknamige boek van Robert Cormier) te verhullen, de roadtrip van het drietal is wel interessant genoeg om de aandacht er bij te houden. Spannend wordt de film eigenlijk niet en van interessante ontwikkelingen die de personages doormaken, kun je ook niet echt spreken. Eric is aan het begin precies dezelfde persoon als op het eind, evenals Cristofuoro en Lori. Ze hebben allemaal maar één doel en proberen dat de hele film te bereiken.

Tenderness is dus een vrij pretentieuze (hij pretendeert over de intimiteit of de 'tenderness' van de moord te gaan), eendimensionale film die clichés niet lijkt te schuwen (een detective die zijn werk niet kan loslaten, een meisje dat een moordenaar aantrekkelijk vindt en meer van dat). De film probeert aan de hand van een nietszeggende voice-over en overbodige flashbacks het verhaal op te dringen, maar haalt mede door die uitleggerige elementen en te expliciete aanwijzingen over motieven van de hoofdpersonen de spanning, die toch wel gewenst zou zijn, compleet onderuit. Tenderness is dan ook vooral voor diegenen bedoeld die wel eens willen weten wat Russel Crowe zoal tussen twee grote Hollywood-projecten in doet en nogmaals van zijn acteerkunsten overtuigd willen worden.

De DVD van E1 Entertainment bevat op enkele trailers na geen extra’s, maar is wel bij ons te winnen.