Pooohster van de week II

Week 29

Een nieuwe week, nieuwe films, nieuwe posters en dus ook een nieuwe Pooohster van de Week. Zeven kandidaten ditmaal, inclusief wat bekende titels in remake of re-release.

Om met de gemiste kans – oftewel de kitsch – te beginnen, hebben we deze week een veelbelovende film die zichzelf wat inspiratieloos aankondigt. De titel in kwestie is Exam, goed ontvangen op het Imagine Film Fesitval eerder dit jaar, en nu in reguliere roulatie. Of het publiek nu ook de weg vindt naar de spannende thriller over een opmerkelijk sollicitatiegesprek, is nog maar de vraag met zo’n lauw affiche.

Het uitgangspunt is niet slecht: een overwegend zwarte poster met de titel in strenge, felrode letters geeft wel aan dat het hier geen familiefilm betreft. Hoewel de tekst over de hele poster zakelijk gecentreerd staat, zijn er een paar elementen die afleiden. En afleiden bedoel ik hier in de negatieve zin. Geen “wauw, wat is hier aan de hand”-afleiding, maar meer een “zou hier geen filmposter moeten hangen”-afleiding. Het probleem is de indeling. Het felle rood van de titel trekt je aandacht naar beneden, terwijl de enige visuele aanwijzingen over de film helemaal bovenin staan. Keuzes moeten maken = onrust in het kijken. Het feit dat de tagline – een van de twee, met maar liefst vier regels! – het middenstuk opeist, en daarbij een kleur heeft waarvoor je een pasje dichterbij moet komen, helpt ook niet. Oh, en dat bloedvlekje bij de pen had mijn neefje van tien ook kunnen verzinnen. (Als ik een neefje van tien had, maar dat terzijde.)

Snel naar het kunststukje van de week. Waar we de poster van het origineel zullen bewaren voor het geval er ooit een jaren ’80 posterspecial komt, belonen we nu alvast de remake van The Karate Kid om zijn affiche. De stijlvolle kleurkeuze – alleen maar geel- en roodtinten – geeft het geheel een sfeervolle gloed. De afwezigheid van nagenoeg elke andere kleur maakt dat de afbeelding bijna letterlijk van het papier straalt. Daarnaast zien we hier wel een mooie indeling, tussen tekst links en afbeelding rechts in dit geval. De poster van boven naar beneden scannend kom je zo alle info rustig tegen en voor de enkelvoudige oogopslag hebben we het lichtschijnsel dat geen enkele ruimte laat voor verdwaalde blikken. En als we het dan toch over de jaren ’80 hebben: dit is er zo eentje die in geen enkele tienerkamer had misstaan.