Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

30/05/2012

Prometheus

Een van de titels waar het meest naar uitgekeken werd voor 2012 is zonder meer Prometheus, de prequel op de klassieker Alien van regisseur Ridley Scott. En laat de man zelf wederom op de regiestoel zijn gaan zitten. De hype rondom de film was geweldig met eindeloze discussies over in hoeverre de film terug zou gaan grijpen op de xenomorph, oftewel de alien zelf, en de meerdere tipjes van de sluier die de trailer liet zien. De vraag hierbij is uiteraard ook of het überhaupt mogelijk is om van een Alien-prequel iets fijns te brouwen. Deze recensie kent noodzakelijke spoilers, dus wil je echt met open vizier de bioscoop betreden, raad ik aan het artikel pas te lezen na de kijkbeurt.



We schrijven het jaar 2093 en het 17-koppige ruimteschip Prometheus is op weg naar een onduidelijke planeet waar mogelijk het antwoord ligt op mysterieuze vondsten op aarde die erop zouden duiden dat er buitenaardse aanwezigheid op onze planeet was voordat de mensheid ontstond. Aangekomen op de planeet wordt al snel duidelijk dat er inderdaad een link is naar de ontdekking van enkele versteende lichamen in een rots die over menselijk DNA beschikken. Helaas voor de crew leven er in de rots nog steeds vijandige organismen die op voortplanting uit zijn en niet ieder lid van Prometheus is even betrouwbaar.

Prometheus is inderdaad een prequel op Alien, maar voor 90% wel een tamelijk losse. Slechts enkele details doen echt herinneren aan Alien zoals de naam van de planeet en het ruimteschip waarin in de film uit 1979 de eieren liggen. Maar veel meer dan dat vertelt Prometheus echt een nieuw verhaal over de oorsprong en toekomst van de mensheid en de toevoeging van buitenaardse wezens die een gelijkenis tonen met het menselijk ras. Het maakt van de film een vreemdsoortige kruising tussen de mythische toespelingen in 2001: a Space Odyssey en de Alien-reeks. Helaas voor Prometheus is de film nergens zo filosofisch of ijzingwekkend spannend en schokkend.

Niet dat het een slechte film is overigens. Prometheus kent na een wat trage start voldoende aardige momenten met genoeg spectaculaire actie. De special effects zijn goed te noemen en het is mooi gefilmd, de openingssequentie is bijvoorbeeld bijzonder fraai. Klein kritiekpunt is het gebruik van 3D. Het werkt niet op de zenuwen maar voegt niets toe. Had het weggelaten en niemand zou het gemist hebben. Het acteerwerk valt wel weer te prijzen. Michael Fassbender speelt David, de verplichte robot met een vreemdsoortige obsessie voor Lawrence of Arabia. Verder is Noomi Rapace de ‘Ripley’ van de film al heeft ze zeker niet het charisma of de kracht van Sigourney Weavers personage. In goede bijrollen doen Charlize Theron en Idris Elba van zich spreken met prima personages.

De onvermijdelijke vraag is natuurlijk hoe Prometheus zich verhoudt met zijn voorgangers, of opvolgers zo je wilt. De film kan zich zeker niet meten met de eerste twee meesterlijke films, daarvoor mist hij de pure spanning van Alien en de overdonderende actie van Aliens. In mijn ogen overtreft hij wel deel drie en vier al is dat volgens sommigen ook geen al te moeilijke prestatie. Waarschijnlijk was de hype gewoon te veel van het goede, Ridley Scott die weer een Alien-film maakt!

Het allergrootste manco van de film is de tegenstander. Deze krijgt te weinig aandacht en is daardoor nooit die ongelooflijk dreigende factor die de originele alien wel was. De uiteindelijke finaleconfrontatie komt daardoor niet echt uit de verf en is zeer abrupt. Dat Prometheus een vervolg zal krijgen is nu wel duidelijk geworden, mede door wat suffe bespiegelingen over de mensheid tegen het einde en een coda die bijna tenenkrommend is. Jawel, in extremis zien we de alien alsnog, althans in tamelijk prille vorm. Het lijkt bijna wel of Scott wil zeggen dat hij het monster niet helemaal vergeten is en de kijker op een nostalgisch toetje wil trakteren, maar de korte montagescène slaat de plank behoorlijk mis. Het is onnodig in de lijn van de film en bijna een parodie op zichzelf. Het geeft een zure nasmaak op een film die als geheel toch wel de moeite waard is.




Plaats uw reactie

SFJunkie op 10/06/2012

Elke dag heb ik een dosis SF nodig!
Heb ervan genoten, het was duidelijk een andere soort film dan Alien/Aliens, geen horror in space, vond ik ook niet erg. Ga deze zeker aanschaffen op Blu-Ray.
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.