Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

04/06/2012

Polisse

Dat de mens tot de wreedste zaken in staat blijkt, is onlangs weer pijnlijk duidelijk geworden, met de Amsterdamse zedenzaak als ergste voorbeeld. De Franse film Polisse behandelt vergelijkbare zaken, die in de film gefingeerd zijn, maar wel berusten op feiten. Dat levert een sterke film op die je als kijker geregeld ongemakkelijke momenten bezorgt.



In Polisse staat een eenheid van de Parijse politie centraal. Zij zijn de jeugdafdeling van Zeden en in die hoedanigheid krijgen ze te maken met de ergste misdaden tegen de meest weerloze wezens, kinderen. De kapstok waaraan deze zaken worden opgehangen zijn de agenten van deze afdeling.

Het verhaal richt zich op de gehele afdeling en mede hierdoor is het in het begin wat zoeken naar vastigheden. Als kijker wil je de hoofdrolspelers snel kunnen herkennen om met hen het verhaal te gaan beleven. Door de wet van de grote getallen is dat in het begin wat lastiger. Het is hier ook niet de plek om alle karakters te bespreken, maar wat wel noemenswaardig is, is dat de makers van deze film er voor hebben gekozen de emoties onder hen te verdelen. Elk personage heeft zo zijn eigen issues en dat kijkt eigenlijk wel lekker weg. De andere optie was geweest om alle persoonlijke conflicten in één karakter te plaatsen. Maar dan had de film niet de zaken als hoofdverhaal gehad maar het personage en juist op de gekozen manier hebben de zaken het juiste effect.

Om het verhaal toch een spanningsboog te geven hebben de makers een lightvariant van een liefdesverhaal toegevoegd. En dat lijkt tot vlak voor het einde de enige verhaalstructuur van de film, maar zo op het laatst weten de makers je toch weer te raken. Voor de rest lijkt de film een willekeurige greep uit het reilen en zeilen van deze afdeling, waardoor je ook de vanzelfsprekendheid snel accepteert. De film kijkt zodoende regelmatig weg als een documentaire, wat de authenticiteit alleen maar versterkt. 

Acteerwerk
De echte kracht van Polisse ligt echter in het acteerwerk. De personages, hoe oppervlakkig ze door bovengenoemde reden ook blijven, worden echt ijzersterk vertolkt. Het is juist extra knap om zo mee te kunnen leven met karakters die je niet echt kan doorgronden. En dat bewijst nog maar eens dat de film echt zeer goed in elkaar steekt. Dat komt goed naar voren in de zwaarte van de onderwerpen. Natuurlijk maken zedenmisdrijven met kinderen diepe indruk, maar het is de kracht van deze film dat het verhaal daar niet al te veel onder gebukt gaat. Ze laten de kijker de juiste hoeveelheden walging, empathie, sympathie en verbijstering ervaren zonder van het geheel een deprimerende film te maken

De schijf
Als extra is er een interview met de regisseuse Maiwenn, die zelf ook een rol speelt in de film; een rol waarbij ze ook de meeste tijd door een lens kijkt. Geen spetterend wervend interview maar een monoloog van bijna dertig minuten die wat meer inzicht verschaft in het productieproces en de keuzes van de makers. Ten slotte bevat de schijf ook nog een item van iets meer dan drie minuten over de muziek die gebruikt is. Het voegt niet heel veel toe, zeker omdat de muziek in de film haast geen moment opvalt.





DVD

07/05/2012

PIAS

16:9

Dolby Digital 5.1

Nederlands

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.