Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

29/06/2012

Gandu

Gandu ("sukkel") is een film van Q. (Kaushik Mukherjee) die zowel India als veel landen daarbuiten wakker heeft geschud met de seksuele provocatie die de film bezit. Het verhaal gaat over een jongen die wordt voorgesteld als Gandu (Anubrata Basu). Hij heeft een hekel aan het samenwonen met zijn moeder en aan het leven in het algemeen. Zijn frustraties schudt hij eruit door zijn kamer en de straat onveilig te maken met gerap. Ondertussen denkt hij aan seks, kijkt hij naar seks en doet hij aan seks. Voor de Indiase filmstandaarden die Bollywood heeft gezet is al deze aandacht voor seks provocerend en zelfs ontoepasselijk. De vraag of de film daadwerkelijk in India zou worden uitgezonden, danwel met of zonder censuur, is tot nu toe negatief beantwoord. New York, Berlijn en Den Haag daarentegen, hebben Gandu enthousiast vertoond tijdens verschillende filmfestivals. 



Gandu is Hindi voor sukkel, klootzak, mislukkeling en dat is precies was het hoofdpersonage is, een mislukking. Hij heeft geen werk, woont met zijn moeder waar hij een hekel aan heeft, heeft geen doel, geen vrienden en enkel seks in zijn eentje. Het enige waar hij voor lijkt te leven is zijn muziek. Zijn frustraties en ongeluk rapt hij er op een Indiase wijze uit. Hij komt aan geld door dit uit de portemonnee van zijn moeders minnaar te halen, terwijl deze het bed aan alle kanten laat kraken. Gandu brengt zijn dagen door met zijn vriend Ricksha (Joyraj Bhattacharya), de riksjarijder. Samen proberen ze allerlei soorten drugs, belanden ze op vreemde plekken en staan ze uiteindelijk in het voorprogramma van Asian Dub Foundation.

Dit is een film die het ware leven uit India weergeeft, net zoals Slumdog Millionaire dit ook deed. Gandu is in een bepaald opzicht nog een stuk controversiëler en dat komt doordat seks een centraal thema in de film is. Er wordt over gesproken, er wordt naar gekeken, het wordt beoefend, alleen dan wel gezamenlijk. Het doel van de filmmaker was om, mede, te laten zien dat dit iets is waar iedereen zich mee bezighoudt. Men stelt zelfs de expliciete vraag wat seks precies is voor Indiërs. Deze vraag wordt door een viertal mensen beantwoord en de algemene reactie hierop is dat het normaal is om opgewonden te zijn, seks te willen, het te hebben en te masturberen. Hiermee is deze film alles behalve een manier om aan de realiteit te ontsnappen en weg te dromen bij grote liefdesverhalen, iets wat de meeste Indiërs verondersteld vaak het liefste doen.

Dat deze film geen Bollywoodfilm is, wordt meteen in de eerste scènes al duidelijk. Waar een gemiddelde Bollywoodfilm begint met het voorstellen van de held en heldin in de vorm van een tophit, begint Gandu met beelden van de realiteit. Dat wil zeggen, beelden van het armoedige en sombere India zoals dat voor de meeste inwoners werkelijkheid is. De keuze van Q. om de film zwart-wit te maken is dan misschien wel het meest passend. De kilheid waarmee Gandu en zijn moeder met elkaar omgaan zou namelijk minder goed tot zijn recht komen in een omgeving met felgekleurde meubelen en wapperende kleurrijke sari’s. Door deze cinematografische keuze en de behandelde thema’s zou Gandu wellicht onder de noemer ‘arthouse’ kunnen vallen. Toch bezit hij enkele elementen die hem onlosmakelijk Indiaas maken. Ten eerste is het gebruik van stereotypering van bijvoorbeeld de ‘bad guy’ voor de minnaar van zijn moeder niet te misplaatsen. Daarnaast lijkt het verhaal gezongen verteld te worden; niet alleen Gandu zingt (rapt) over zijn gevoelens, maar ook zijn moeder doet dit. Ondanks dat dit niet begeleid wordt door opzwepende ritme’s en aanlokkelijke melodieën is het wel typisch Indiaas te noemen.

Het is een verrassende en provocerende film over het ware leven in India. De uitzichtloosheid van jongeren die in een minderwaardige positie zijn geboren is zo tastbaar als de woorden die Gandu tijdens het rappen uitspuugt. Het verhaal op zich is vaak helaas wel wat onduidelijk; de reis van Gandu en Ricksha lijkt nogal spontaan en onlogisch en het is niet duidelijk waar ze precies heen gaan of wat hun doel is. De geestelijke trip die ze door het gebruiken van drugs meemaken is tevens rommelig. Fictie en werkelijkheid lopen door elkaar, wat tot hele interessante effecten en gevolgen voor het verhaal kan leiden, maar wat er hier eigenlijk voor zorgt dat het verhaal niet zo goed meer te volgen is. Desondanks is de film, mede door de provocatie en mede door het poëtische Indiase gerap, de moeite waard om te kijken, om over te praten, over te lezen en om over te schrijven.



DVD

18/06/2012

Filmfreak Distributie

16:9

DD 2.0

Nederlands

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.