Film-O-Rama's Buis Besprekingen

Le Père de Mes Enfants

Susan Warmenhoven — 2010-07-30 11:06:00

Een man in pak beent door de straten van Parijs. Hij telefoneert aan één stuk door over acteurs, regisseurs en budgetten. De man heet Grégoire Canvel. Hij is filmproducent en die telefoon lijkt wel aan zijn oren te zijn geplakt. Zelfs als hij met vrouw en kinderen op vakantie is, kan hij zijn bedrijf Moon Films niet met rust laten. Dat Canvel zijn werk niet van zich af kan zetten, betekent niet dat hij niet van zijn gezin houdt. Elk vrij moment brengt hij met zijn vrouw en drie dochters door.

Wallander - BBC seizoen 2

Ralph Dambacher — 2010-07-28 23:46:00

“Ieder voordeel heb zijn nadeel”, zei een wijs man ooit, in een poging een beroemde voetballer te imiteren. Een beetje Zweeds thrillerauteur weet waar hij het over had. Misdaadromans uit Zweden gaan de laatste jaren als zoete knäckebrödjes over de toonbank, en bij succes horen verfilmingen. Maar daar komt het nadeel om de hoek kijken: een boek is nog te vertalen, maar ondertitelde of nagesynchroniseerde films zijn moeilijker te slijten in sommige landen. Enkele maanden geleden werd bekend dat de Millennium-trilogie in Hollywood herverfilmd gaat worden; een behandeling die de fictieve rechercheur Wallander ook al heeft ondergaan.

L'année des Méduses

René van Dam — 2010-07-28 15:52:00

In een ver ver verleden, we schrijven begin jaren '90, baarde het Filmmuseum opzien met zijn wekelijkse Mondo Bizarro-avond. Iedere vrijdag vonden tientallen trouwe fans (waaronder ondergetekende) hun weg naar de zaal voor wederom een cultfilm uit de B- of C-klasse. Legendarische vertoningen als Empire of The Ants, Psychotronic Man en Ilsa, she wolf of the SS zorgden vanwege hun bedenkelijke niveau voor menig lachsalvo. Het uit 1984 stammende L'année des Méduses had feilloos in de programmering gepast. Het broeierige softpornosfeertje, matige script en slappe acteerwerk - het werkje van Christopher Frank heeft het allemaal. En nu dan eindelijk op DVD. Maar let wel: alleen voor de cultverzamelaar die zijn collectie wil completeren.

Henry: Portrait of a Serial Killer

Theodoor Steen — 2010-07-27 16:12:00

We schrijven 1986: de slasher domineert op horrorgebied, en de seriemoordenaar blijkt iconischer en Amerikaanser geworden dan de cowboy en de hard-boiled detective. Seriemoordenaars zijn de boeman: monsterlijke verschijningen die zwijgen en op seks beluste tieners opjagen. Regisseur John McNaughton probeert mee te liften op het succes van de slasher en weet al snel een budget bij elkaar te pielen voor een horrorfilm. Hij is echter niet content met campy bloedvergieten of humoristisch messengetrek; hij is daarentegen gefascineerd door de drijfveer van een seriemoordenaar, de psychologie achter de psycho. Om deze te onderzoeken doet hij iets wat weinigen voor hem deden (afgezien van Hitchcock in Psycho): het oogpunt volledig leggen bij zo'n psychopaat in plaats van bij de slachtoffers. McNaughtons oog valt op de bestaande moordenaar Henry Lee Lucas en Henry: Portrait of A Serial Killer is geboren. Een rauw, onverwacht en vernieuwend meesterwerk.

Gimme Shelter

Ralph Dambacher — 2010-07-26 12:35:00

Hoewel we het verleden graag als hapklare brokken uitleggen – de fifties, sixties, enzovoorts lijken soms geïsoleerde periodes – gaan culturele ontwikkelingen vaak iets geleidelijker en minder schematisch. Toch zijn er af en toe ook momenten aan te wijzen die – achteraf – een keerpunt genoemd kunnen worden. 6 december 1969 was zo’n moment. Slechts vier maanden na hippiehoogtepunt Woodstock werd het tijdperk van love, peace and happiness abrupt beëindigd. Een cameraploeg legde het vast.

I Vinti

Arnoud Goos — 2010-07-25 12:22:00

In vroege films van een gevierd cineast zijn vaak de sporen al te ontdekken van de grootsheid die er aan staat te komen. Terugkijkend op een oeuvre zijn vaak, om het lekker metaforisch te houden, de vroege schetsen te ontdekken die later veranderden in prachtig penseel gestreken canvassen. Hitchcocks The Lodger, Spielbergs Duel, of inhakend op de actualiteit Nolans Following. Het zou zomaar eens kunnen zijn dat Jason Friedberg en Aaron Seltzer met hun nieuwste, Vampires Suck, een nieuwe Citizen Kane of The Godfather hebben gemaakt (brengt u ze alstublieft niet op ideeën) en dat we dan terugkijkend op hun oeuvre kunnen stellen dat het talent - voor het blote oog niet zichtbaar - net onder het oppervlakte al die tijd al aanwezig was. Goed, toch zal dit wellicht de enige recensie ooit zijn waarin de namen Jason Friedberg, Aaron Seltzer en Michelangelo Antonioni samen worden genoemd. Antonioni is namelijk wel één van de grootste cineasten die de filmkunst ooit gekend heeft. Met meesterwerken als L’Aventurra, Blowup en Professione: Reporter staat zijn naam dubbeldik onderstreept in de filmgeschiedenisboeken. En inderdaad, in zijn vroege film I Vinti uit 1953, is al veel te ontdekken van de regisseur tot welke hij zou uitgroeien.

Capitalism: A Love Story

René van Dam — 2010-07-24 10:15:00

Dat Michael Moore het niet altijd even nauw neemt met de waarheid is kijkers van een anti-Moore documentaire als Manufacturing Dissent inmiddels welbekend. Dankzij gewiekst knip- en plakwerk weet Mr. Moore de waarheid handig naar zijn hand te zetten. De immer scherpslijpende documentairemaker roept met zijn karikteristieke werkwijze zowel intense bewondering als pure haat op, zeker in thuisland Amerika. Ook in Capitalism: A love Story weet Moore af en toe weer schromelijk te overdrijven. Desondanks blijkt het relaas overtuigend genoeg om de kijker wederom aan zijn zijde te krijgen bij het aan de kaak stellen van de excessen van het Amerikaanse kapitalisme.

Blue Gold

René van Dam — 2010-07-23 16:40:00

In Blue Gold wijst regisseur Sam Bozzo ons op de verspilling van de steeds kleiner wordende hoeveelheden drinkwater op onze planeet en de directe gevolgen voor de armere bevolking in Afrika en Zuid-Amerika. Grote schuldigen hieraan blijken de grote multinationals, die het water overal vandaan halen om in het Westen te verkopen. Met deze oorlog om water snijdt Bozzo een interessant en verontrustend thema aan. Een goed onderwerp staat echter niet garant voor een mooie documentaire. De lange reeks aan monologen en feitjes zorgt ervoor dat het lastig is een gaap te onderdrukken en de ogen anderhalf uur open te houden.

Phantasm IV: Oblivion

Theodoor Steen — 2010-07-21 21:06:00

De Phantasm-films zijn vreemde frankensteinmonsters: geïmproviseerde en aan elkaar genaaide samenraapsels van absurde elementen. Ze zouden niet mogen werken, niet tot leven mogen komen. Maar gelukkig werkte het driemaal. Lowbudget filmmaker Don Coscarelli past in Phantasm IV de werkwijze van zijn vorige films nog rigoureuzer toe: Phantasm I, II en III werden grotendeels geïmproviseerd, tijdens het filmen nog aangevuld met nieuwe inspiratiebronnen. Bij het filmen van Phantasm IV besloot Coscarelli vanwege het beperkte budget zijn film te bouwen rond de verwijderde scènes van Phantasm I. En driemaal bleek scheepsrecht, want de magie blijft ditmaal achterwege. Phantasm IV faalt op de punten waarop de voorgangers werkte, waardoor deze film de eerste écht matige film in de reeks wordt.

Hair India

Ralph Dambacher — 2010-07-20 17:10:00

Het IDFA kondigde zichzelf vorig jaar aan met reclamespotjes onder het motto “de werkelijkheid verzin je niet.” Een van die spotjes speelde zich af in een kapsalon. Waar de hair extensions vandaan komen, vraagt de klant. Van zielige Indiase kinderen die kaal geschoren worden, zegt de kapper grappend. Vervolgens zien we het beeld van een meisje dat inderdaad kaalgeschoren wordt – ze kijkt erg ongelukkig – begeleid door babygehuil. Het is een shot uit Hair India.

Inferno (L'enfer)

Melvin van 't Hof — 2010-07-19 15:55:00

In de jaren ’50 maakte regisseur Henri-Georges Clouzot enkele meesterwerken waaronder Le salaire de la peur en Les diaboliques. Begin jaren ‘60 begon Clouzot aan het zeer ambitieuze project L’enfer / Inferno, dat dankzij vernieuwde filmtechnieken een revolutionaire filmervaring op zou leveren. Deze film is nooit voltooid. Filmrestaurateur en -historicus Serge Bromberg heeft de bewaard gebleven filmblikken opgespoord en een documentaire gemaakt over het droomproject van Clouzot. De documentaire geeft een beeld van hoe de film er uiteindelijk uit had kunnen zien en waar het mis ging tijdens de realisatie.

Eloïse

Susan Warmenhoven — 2010-07-16 11:43:00

Homescreen heeft zich inmiddels ontwikkeld tot de distributeur met de meeste Gay & Lesbian films in het assortiment. Onlangs is daar Eloïse aan toegevoegd. In dit Catalaans gesproken drama ontmoet de brave architectuurstudente Àsia de eigenzinnige, lesbische Eloïse en komt ze erachter dat er meer is in het leven dan hand in hand lopen met haar vriendje.

The Box

Theodoor Steen — 2010-07-15 18:50:00

Richard Kelly oogde veel lof met zijn debuutfilm Donnie Darko, een interessante mix tussen highschooldrama, thriller en science fiction. Zijn opvolger, Southland Tales kreeg, onterecht, vernietigende kritieken en The Box zou zijn tweede visitekaartje naar Hollywood moeten zijn. Hij baseerde zijn film op een kortverhaal van klassieke (script-)schrijver Richard Matheson, castte ster Cameron Diaz in de hoofdrol en gaf bijrollen aan betrouwbare acteurs als James Marsden en Frank Langella. Een succes leek tot de mogelijkheden te behoren, maar het publiek bleef weg. Erger nog, de film kreeg te maken met dezelfde vernietigende kritieken als Southland Tales. En wederom is dat geheel onterecht.

The Wolfman (2010)

Kees van Dijkhuizen — 2010-07-15 18:35:00

Wie kent ze niet, de tijdloze klassiekers uit het horrorgenre: Frankenstein, Dracula, The Invisible Man en natuurlijk The Wolf Man. Al schrijven we het tegenwoordig blijkbaar aan elkaar, deze films zijn ons geheugen nooit ontsnapt. Vandaar dat ook Universal het briljante plan opvatte om de film een hedendaags jasje te geven. Laten we dan vooral gebruik maken van de techniek die we tegenwoordig hebben en het verhaal even achterwege laten. Want wie wil verhaal als er mensen worden opengerukt als snoeppapiertjes?

Not Quite Hollywood

Melvin van 't Hof — 2010-04-12 18:36:00

Vraag aan een kennis, vriend of collega wat zijn of haar lievelingsfilm uit Australië is. Waarschijnlijk blijft het een lange tijd stil of krijg je als antwoord Mad Max. In de jaren '70 en '80 werden er in Australië echter veel genrefilms gemaakt die de exploitationliefhebber doen watertanden. De documentaire Not Quite Hollywood: The Wild, Untold Story of Ozploitation behandelt dit markante hoofdstuk uit de filmgeschiedenis.

Le Concert

Susan Warmenhoven — 2010-07-14 18:54:00

Andreï Filipov maakte ten tijde van Brezjnev (1977- 1982) een lelijke val van de maatschappelijke ladder. Waar hij eerst nog topdirigent was bij het prestigieuze Bolshoï Orkest, moest hij het later - op het hoogtepunt van zijn carrière - tevreden zijn met een baan als schoonmaker in het theater waar hij ooit zoveel aanzien genoot. En dat alles omdat hij weigerde joden uit zijn orkest te zetten.

The Red Riding Trilogy

Sandro Neumann — 2010-07-13 11:55:00

The Red Riding is een trilogie die al langere tijd hoge ogen gooit in de filmindustrie. Vergelijkingen met The Wire en zelfs The Godfather zijn eerder regel dan uitzondering. Het is niet vreemd dat laatst genoemde ermee vergeleken wordt, omdat deze films net als de bekende trilogie van Coppola de kijker midden in de gebeurtenissen laat vallen waar je gedurende het eerste uur uit moet vogelen hoe alle verhoudingen liggen. Het verschil is echter dat het bij de eerste kijkbeurt van The Red Riding nooit echt helemaal duidelijk wordt; de verwarring en het niet alles kunnen bevatten maken een vast onderdeel van de kijkervaring. Dit zal sommige mensen sterk afschrikken, terwijl het voor anderen een buitengewoon bijzondere ervaring oplevert. Want één ding is duidelijk: The Red Riding is cinema zoals je het niet vaak tegenkomt.

Seventh Moon

Pascal van Eijndhoven — 2010-07-12 16:48:00

Elf jaar geleden introduceerden Daniel Myrick en Eduardo Sánchez een nieuw fenomeen in het horrorgenre met de film The Blair Witch Project. De film was geheel opgenomen vanuit een handheld camera die ook fysiek aanwezig was in de film. Dit was overigens niet voor het eerst dat een film vanuit een camerastandpunt werd gefilmd, want de film noir uit 1947 Lady in the Lake was ook al volledig geschoten vanuit de eerste persoon, dat werkte echter na een paar minuten erg storend. The Blair Witch Project werkte stukken beter aangezien er uitgegaan werd van een fysiek aanwezige handheld camera in plaats van de hele boel te filmen vanuit de ogen van de hoofdpersoon. Het succes van de “Blair Witch formule” is nog steeds te merken, denk aan films als Cloverfield, [Rec] en Paranormal Activity. Een aantal jaar na The Blair Witch Project reist Sánchez af naar China om wederom een film te maken die met handheld camera’s geschoten is.

Harry Brown (Blu-Ray)

Melvin van 't Hof — 2010-07-12 11:46:00

Michael Caine speelt Harry Brown en begeeft zich daarmee weer op ruiger terrein zoals hij eerder deed in zijn rol in Get Carter uit 1971. Harry Brown is een gepensioneerde man wiens vrouw in het ziekenhuis ligt. Hij woont in een verpauperde Engelse wijk waar de jeugd voor de nodige overlast zorgt, om het mild uit te drukken. Harry vermijdt daarom liever het tunneltje dat hem sneller naar het ziekenhuis brengt. Hij loopt liever om zodat hij een eventuele confrontatie met het tuig kan omzeilen. Zijn vriend en schaakmaatje heeft echter minder geluk en wordt beestachtig vermoord. Bij Harry knapt er iets van binnen. Hij zint op wraak.

Edge of Darkness (Blu-Ray)

Pascal van Eijndhoven — 2010-07-08 15:47:00

Na ongeveer zeven jaar afwezigheid keert Mel Gibson terug als acteur, met een hoofdrol in de film Edge of Darkness. Martin Campbell, die vier jaar geleden veel lof ontving voor de regie van de James Bond-reboot Casino Royale, staat aan het roer. De film is gebaseerd op de gelijknamige zesdelige miniserie uit 1985, ook geregisseerd door Martin Campbell. Deze serie sloeg destijds in als een bom; de afleveringen illustreerden de angst voor een kernoorlog in de jaren tachtig. De film kent dan ook een nagenoeg identiek verhaal als dat van de serie. Reden genoeg dus om hoge verwachtingen te hebben. Komen beide heren weer knallend in de schijnwerpers van Hollywood?

The Imaginarium of Dr. Parnassus (Blu-ray)

Kees van Dijkhuizen — 2010-07-09 13:05:00

Met een beetje geluk is er niets zo waanzinnig als je eigen verbeelding. Het onmogelijke wordt mogelijk en de wet van Newton kan aan de laars gelapt worden. Zo ook in The Imaginarium of Dr. Parnassus. Terry Gilliams laatste speelt in op de fantasie van de kijker, maar dat niet zonder hem een heel eind op weg te helpen. Is Imaginarium even betoverend in de huiskamer als in de bioscoop?

My life as a dog

Ralph Dambacher — 2010-07-06 19:34:00

De kindertijd en de overgang naar volwassenheid zijn geliefde onderwerpen voor verhalenvertellers. Niet alleen zijn het herkenbare gegevens voor het overgrote deel van het publiek, het is ook vaak een magische tijd die onze nostalgische gevoelens aanspreekt. Bonuspunten zijn er voor verhalen die zich afspelen in het verleden, zodat de setting nog een extra laagje nostalgie met zich meebrengt. Homescreen voegt aan dit alles nog een derde laag toe door een coming of age-film uit 1985 die zich afspeelt in de jaren ’50 opnieuw uit te brengen.

Iron Crows

René van Dam — 2010-07-05 16:08:00

De beroering die het verhogen van de AOW-leeftijd in Nederland teweegbrengt, zullen de arbeiders in Chittagong niet begrijpen. In de havenstad van Bangladesh slopen zij grote zeeschepen voor twee dollar per uur. Daarbij wordt asbest met blote handen verwijderd en is een minimumleeftijd onbekend; sommige van hen zijn net 12 jaar oud. De Westerse rederijen en de sloopmaatschappijen varen er wel bij. Toch is Iron Crows geen aanklacht tegen het Westerse kapitalisme geworden. De Zuid Koreaanse cineast Bong-Nam Park legt de nadruk op de fierheid en eigenwaarde van deze 'naamloze helden'. De jury van het IDFA was onder de indruk en beloonde hem daarvoor met de award voor beste middellange documentaire.

Valentin

Arnoud Goos — 2010-07-01 20:42:00

Op het eerste gezicht lijkt het makkelijk scoren. Neem een schattig jongetje van een jaar of acht die lichtelijk loenst, zet hem een iets te grote bril op en laat hem dan ook nog eens bij tijd en wijlen rond lopen in een zelfgemaakt ruimtepak. Bij een hoger schattigheidsgehalte zou het universum imploderen, althans dat probeert men op het moment bij CERN te bewijzen. Toch pakt het allemaal uiterst sympathiek uit en het op zijn eigen jeugd gebaseerde verhaaltje van de Argentijnse regisseur Alejandro Agresti boeit tot de laatste minuut.

Black Dynamite

Sandro Neumann — 2010-06-29 17:03:00

Black Dynamite is tegelijkertijd zowel een ode als een parodie op de blaxploitation films uit de jaren ‘70. In plaats van dat de parodie gericht is op het belachelijk maken van het genre worden de elementen van de blaxploitation films enorm overdreven. Hiermee valt er voor de fans van het genre enorm veel te lachen, terwijl tegelijkertijd de liefde voor datzelfde genre er ook duidelijk vanaf straalt. Deze lijn is van begin tot eind uitstekend getrokken. Ook visueel doet het sterk denken aan de blaxploitation uit de jaren ’70: de ruis is een perfecte nabootsing evenals het steeds geler wordende kleurpalet. Andere aspecten zoals de kleding, haarstijlen, decors en auto’s sluiten er eveneens perfect op aan. Als iemand deze film op de zolder zou vinden en gaan kijken, zou hij hem niet als een ode aan de jaren ’70 blaxploitation films zien, maar als een film die zelf tot die tijd behoort.

Looking for Eric

Sandro Neumann — 2010-06-28 20:44:00

Hoe komt het dat voetbal zo’n grote impact heeft op mensen? Het WK voetbal is losgebarsten evenals de koorts die daar bij hoort. Geen sport weet voor zo veel ophef te zorgen. Frankrijk in de problemen? Sarkozy moet zich er mee bemoeien. Een mogelijke blessure voor Robben? Het acht uur journaal opent ermee. Het is vreemd maar toch ook gelijk erg fascinerend hoe een sport een hele natie zo in zijn greep kan houden. Looking for Eric gaat dan wel over clubliefde en niet over het nationale elftal, maar het schetst wel wat voetbal voor mensen kan betekenen.

Le petit Nicolas

Eva Knoet — 2010-06-25 13:53:00

Met Le Petit Nicolas brengt Laurent Tirard een vrolijk familieverhaal uit het Frankrijk van de jaren ’50 op het witte doek, waarin Nicolas (Maxime Godart) een gelukkig en rustig leventje leidt. Als hij een opstel moet schrijven over wat hij wil worden, is hij zelfs inspiratieloos omdat hij zo tevreden is met alles. Hier komt echter verandering in wanneer op een dag een van zijn vriendjes een broertje krijgt. Dit wordt door de vriendengroep als een groot gevaar zien. Ze hebben immers net op school geleerd over Kleinduimpje die door zijn familie in het bos achtergelaten wordt en ze zijn bang dat dit ook hun lot zal zijn met de komst van een klein broertje. Als Nicolas dan denkt dat zijn moeder zwanger is, probeert hij er alles aan te doen om te mogen blijven...

[Rec] 2

René van Dam — 2010-06-23 12:01:00

In een periode dat het publiek de handheld camera nog niet zat was werd de low-budgethorror van [Rec] een groot succes. Het leidde zelfs tot een overbodige Amerikaanse remake in de vorm van Quarantine. Twee jaar na dato komen regisseurs Plaza en Balaueró met het langverwachte vervolg. [Rec] 2 kreeg geen release in de Nederlanse bioscopen maar gooide hoge ogen op het afgelopen Fantastic Film Festival. En terecht; de film speelt flink leentjebuur bij klassiekers als The Exorcist en Aliens, maar het sterke script en de vele actiemomenten maken de film tot een meer dan waardige sequel.

My Queen Karo

Susan Warmenhoven — 2010-06-18 10:56:00

De Vlaamse regisseuse Dorothée van den Berghe verhuisde in de jaren '70 naar Amsterdam. Ze was een kind en keek met open mond naar het vrije leven in de Nederlandse hoofdstad. Haar tweede speelfilm My Queen Karo is deels gebaseerd op haar eigen ervaringen.

Slice

Melvin van 't Hof — 2010-06-16 19:43:00

Het aanbod van Aziatische films wordt voornamelijk gedomineerd door Japan, Korea en China terwijl Thailand in dat opzicht wat achterblijft. Toch komt er uit Thailand genoeg moois wat zeker de moeite waard is zoals de horrorprent Shutter (2004) en een helse variant op het programma The Phone in de film 13: Game of Death (2006). Aan dat rijtje kan nu ook Slice worden toegevoegd.